بی بی سی گاهی مرغ است و گاهی شتر مرغ می شود.
نوشته : کاوه
اخبار را دنبال می کردم به سایت بی بی سی رسیدم، تیتری نظرم را جلب کرد.
«قصه های تلخ و شیرین یک شاهدختر»
و بقیه ماجرا:
در همان صفحه نوشته شده بود "شاهدخت هندیه دختر شاه امانالله و ملکه ثریا، حالا با خاطرات پدر و مادرش در هتلی در کابل زندگی میکند"
شاه امان الله را بايستی شناخت، و باز در همان صفحه نوشته شده " شاه امانالله در چهاردهم ژانویه ۱۹۲۹ (۲۵ جدی/دی ۱۳۰۷) پس از ده سال حکومت سرانجام با موجی از مخالفت های قبایل سنتی افغانستان روبرو شد و از روی اجبار کشور را ترک کرد و به ایتالیا رفت."
شاه امان الله ، پادشاه افغانستان بین سال های 1301 تا 1307 بوده است.
بلافاصله به یاد آوردم بی بی سی است که هنوز پس از انقلاب مردم و قبایل سنتی که منجر به سرنگونی شاه امان الله گردید پس از هشتاد و پنج سال نام او را بعنوان «شاه» می آورد و این در حالی است که در مورد رضا شاه بزرگ که شانزده سال پادشاه ایران بوده و یا محمد رضا شاه پهلوی آریامهر که سی و هفت سال پادشاه ایران بوده اند تنها با عنوان «رضا خان» و «محمد رضا پهلوی» استفاده می کند مگر در افغانستان مرغ است و به ايران که می رسد شتر مرغ می شود !!؟
هنوز با گذشت هشتاد و پنج سال دختر شاه امان الله افغانستان، شاهدخت است ولی فرزندان پادشاهان ایران بدون عنوان شاهزاده و یا شاهدخت در این بنگاه سخن پراکنی مورد لجن پراکنی بی بی سی و برخی نويسندگانش قرار می گیرند.
این است که به خطای شهریار ایران پی بردم که چرا هر جا می روند نخست فرهنگ ایرانی را قربانی می کنند! وسپس بدون اينکه لزومی داشته باشد گفتگو با بنگاه سخنی (لجن) پراکنی بی بی سی، اجازه می دهند ايشان را با عنوان آقای پهلوی مورد خطاب قرار دهند؟
این است که به خطای خودمان (میهن پرستان ایرانی) پی بردم که چرا اعتراضی نمی کنیم، چرا با یک تظاهرات جلوی ساختمان بی بی سی آنها را وادار نمی کنیم که به فرهنگ ملی ما احترام بگذارند؟
نشسته ایم که این رژیم فرو بریزد؟ نشسته ایم که آمریکا و انگلیس و اسراییل بیایند این آخوندها را از بين ببرند؟ غافل از آنیم که اینها خودشان آخوندها را آورده اند تا ایران را چپاول کنند، به تجزیه بکشانند و نابود کنند، هست و نیست مردمان این سر زمین را از بين ببرند، و آنگاه به یاد آوردم این مردم نادان را و گفتم چون نیک نظر کرد و پر خویش در آن ديد گفتا زه که ناليم که از ماست که برماست.
نوشته را در سایت بی بی سی ببنيد:
«قصه های تلخ و شیرین یک شاهدختر»
و بقیه ماجرا:
در همان صفحه نوشته شده بود "شاهدخت هندیه دختر شاه امانالله و ملکه ثریا، حالا با خاطرات پدر و مادرش در هتلی در کابل زندگی میکند"
شاه امان الله را بايستی شناخت، و باز در همان صفحه نوشته شده " شاه امانالله در چهاردهم ژانویه ۱۹۲۹ (۲۵ جدی/دی ۱۳۰۷) پس از ده سال حکومت سرانجام با موجی از مخالفت های قبایل سنتی افغانستان روبرو شد و از روی اجبار کشور را ترک کرد و به ایتالیا رفت."
شاه امان الله ، پادشاه افغانستان بین سال های 1301 تا 1307 بوده است.
بلافاصله به یاد آوردم بی بی سی است که هنوز پس از انقلاب مردم و قبایل سنتی که منجر به سرنگونی شاه امان الله گردید پس از هشتاد و پنج سال نام او را بعنوان «شاه» می آورد و این در حالی است که در مورد رضا شاه بزرگ که شانزده سال پادشاه ایران بوده و یا محمد رضا شاه پهلوی آریامهر که سی و هفت سال پادشاه ایران بوده اند تنها با عنوان «رضا خان» و «محمد رضا پهلوی» استفاده می کند مگر در افغانستان مرغ است و به ايران که می رسد شتر مرغ می شود !!؟
هنوز با گذشت هشتاد و پنج سال دختر شاه امان الله افغانستان، شاهدخت است ولی فرزندان پادشاهان ایران بدون عنوان شاهزاده و یا شاهدخت در این بنگاه سخن پراکنی مورد لجن پراکنی بی بی سی و برخی نويسندگانش قرار می گیرند.
این است که به خطای شهریار ایران پی بردم که چرا هر جا می روند نخست فرهنگ ایرانی را قربانی می کنند! وسپس بدون اينکه لزومی داشته باشد گفتگو با بنگاه سخنی (لجن) پراکنی بی بی سی، اجازه می دهند ايشان را با عنوان آقای پهلوی مورد خطاب قرار دهند؟
این است که به خطای خودمان (میهن پرستان ایرانی) پی بردم که چرا اعتراضی نمی کنیم، چرا با یک تظاهرات جلوی ساختمان بی بی سی آنها را وادار نمی کنیم که به فرهنگ ملی ما احترام بگذارند؟
نشسته ایم که این رژیم فرو بریزد؟ نشسته ایم که آمریکا و انگلیس و اسراییل بیایند این آخوندها را از بين ببرند؟ غافل از آنیم که اینها خودشان آخوندها را آورده اند تا ایران را چپاول کنند، به تجزیه بکشانند و نابود کنند، هست و نیست مردمان این سر زمین را از بين ببرند، و آنگاه به یاد آوردم این مردم نادان را و گفتم چون نیک نظر کرد و پر خویش در آن ديد گفتا زه که ناليم که از ماست که برماست.
نوشته را در سایت بی بی سی ببنيد:
